Gijs Assmann

Lang leve de ingeslagen weg is een in transparant glas geblazen uil. Als symbool van wijsheid en in de nacht heeft deze sculptuur nog het meest het karakter van een wachter. Daarbij blijft in het midden of deze figuren beschermend de wacht houden of afwachtend zijn.

De titel Foreshadowing verwijst naar een literaire truc waarbij een schrijver vooraf een hint geeft van wat er later in het verhaal gaat komen. De spiegelende versies van Foreshadowing reflecteren de omgeving. Maria neemt gedaante van de kijker en de omgeving aan: Ze werpt geen schaduw vooruit als verre vreemde, ze toont de toeschouwer zichzelf en de omgeving als bron van kracht en als belofte voor de toekomst.

My dear (II)
De sculptuur My dear (II) is, zoals de meeste kunstwerken van Gijs Assmann, verhalend op een associatieve manier. Uit een damesschoen met naaldhak lijkt een eend te groeien. De twee elementen zijn geboetseerd tot een geheel. Het gebruik van één kleur die ook nog een structuur heeft versterkt de eenheid van deze twee schijnbaar onverenigbare delen. De eend lijkt zichzelf op te richten.

De naaldhak is een gebruiksvoorwerp, maar eerder een symbool en een cliché van vrouwelijkheid. De boodschap ervan is gericht aan concurrerende vrouwen of aan mannen, hetzij om weerbaarheid en/of erotiek te tonen. Eenden zijn symbolen van vrijheid omdat ze zowel op het land kunnen lopen, in de lucht kunnen vliegen, in het water kunnen zwemmen en zelfs onder water kunnen duiken. In de Chinese en Japanse cultuur is de eend een symbool van geluk en trouw. De eend van Gijs Assmann lijkt gedragen, omsloten en ondersteund door de schoen. Het beeld My dear (II) verenigt zo tegenstellingen: gebondenheid en vrijheid, dragen en gedragen worden, hard en zacht, het (schijnbaar) levende van de eend met de dode materie van de schoen. Wie houdt wie in evenwicht?